Op naar België…

Deze week ben ik aan de slag gegaan als student van het Postgraduaat Congrestolken bij de Hogeschool van Gent (Nederlands > Frans en Frans > Nederlands). Helaas bestaat er in Nederland vooralsnog geen specialisatie in het congrestolken. Congrestolken werken meestal bij internationale organisatie (EU, VN…).

Het zal waarschijnlijk even duren voor ik helemaal wen aan het Nederlands dat in Vlaanderen wordt gesproken… Het is me trouwens opgevallen dat er veel minder verschillen lijken te zijn tussen het Frans uit Frankrijk en het Frans uit het Franstalige deel van België dan tussen het Nederlands en het Vlaams. Maar één verschil is wel van wezenlijk belang: in het Frans uit Frankrijk betekent savoir weten en pouvoir kunnen maar de Franstalige Belgen gebruiken savoir met “kunnen” als betekenis. En Belg zou dus zeggen: Tu sais me passer le sel? (“Kun je me het zout aangeven?”), wat een Fransman zou interpreteren als “Weet jij hoe je het zout moet aangeven?”…

Over dit kleine maar toch belangrijke verschil gaat het volgende verhaal rond:

Tijdens een missie van de VN in Kongo (een voormalig Belgische kolonie) bevinden een aantal Engelstalige medewerkers van de VN met hun tolk Frans zich in een vliegtuig dat de hoofdstad als bestemming heeft. Tot grote ergernis van de passagiers blijft het vliegtuig meer dan een uur rondvliegen boven de hoofdstad. De tolk wordt richting cockpit gestuurd om aan de copiloot te vragen wat er aan de hand is. Het antwoord van de copiloot luidt: “Le pilote ne sait pas atterrir” (in Frankrijk = “De piloot weet niet hoe hij moet landen” / In België = “De piloot kan nu niet landen”)…

Hoe de tolk dit heeft opgelost, weten we niet…